Επικοινωνήστε μαζί μας
   
 
οδηγοί σκύλωνΦάρμακα για τον σκύλοΒουρτσες & χτένες για τον σκύλοΣαμπουάνΚλουβιά μεταφοράς για σκύλουςΚολάρα εκπαίδευσης για τον σκύλοΞηρά τροφήκαταπολέμηση τσιμπουριών και ψύλλων στο σκύλοκοκκάλα λιχουδιέςκρεβάτάκια για σκύλουςΣπιτάκια για σκύλουςΒιταμίνες συμπληρώματα διατροφής για το σκύλοκουρευτικές μηχανέςΧαπάκια για τα σκουλήκια

Πυοδερμίτιδες στο σκύλο

Είναι μικροβιακές παθήσεις που οφείλονται τις περισσότερες φορές σε σταφυλόκοκκους. Στους νέους σκύλους μπορούμε επίσης να παρατηρήσουμε τη νεανική θυλακίτιδα, που εμφανίζεται σε κουτάβια 4- 10 βδομάδων, ιδιαίτερα στα χείλη.

πυοδερματίτιδες στο σκύλοΣυμπτώματα: τα χείλη πρήζονται υπέρμετρα και γεμίζουν πυώδη σπυράκια γεμάτα με ένα πύον κίτρινο ή με αίμα. Γενικά παρατηρείται έντονη αντίδραση των γαγγλίων, της υπογνάθιας περιοχής και του λαιμού. Στον ενήλικο σκύλο μπορεί να εμφανιστεί ακμή, ένα είδος δοθιήνωσης με μικρά σπυράκια γεμάτα πύον που αναπτύσσονται σ’ όλη την επιφάνεια του κορμού και ιδιαίτερα γύρω από το στόμα σε ορισμένες ράτσες (Μπόξερ, Τέκελ).

Θεραπεία: η πυοδερμίτιδα θεραπεύεται με αντιβιοτικά. Μερικές φορές είναι καλό να προσδιορίσουμε ποιο αντιβιοτικό θα μπορέσει να επιδράσει. Τα αντιβιοτικά δίνονται συνήθως σε αλοιφές. Στο δέρμα πρέπει επίσης να επιθέσουμε χρωστικά ή βάμμα ιωδίου, που συχνά έχουν καλά αποτελέσματα. Μπορούμε επίσης να καταφύγουμε στις υπεριώδεις ακτινοβολίες.

Ο σκύλος μου έχει διάρροια, με βλέννα και αίμα. Τι αρρώστια έχει;

Μπορεί να είναι ταινία.

ταινίες στο σκύλοΣυναντιέται σε όλες τις ηλικίες, αλλά είναι συχνότερη και ιδιαίτερα επίμονη στον ηλικιωμένο σκύλο. Η ταινία είναι ένα επίπεδο σκουλήκι που μπορεί να εμφανιστεί, είτε σε μικρά δαχτυλίδια είτε σε μακριές κορδέλες. Σπάνια προκαλεί σοβαρές διαταραχές, εκτός αν πρόκειται για μαζική επιδρομή. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να προκαλέσει βλεννώδεις ή αιματώδεις διάρροιες, αργό αδυνάτισμα, ειλεό ή εγκολεασμό, μερικές νευρικές διαταραχές (πολύ σπάνια) και κνησμό.

Θεραπεία: δεν χρησιμοποιούνται τα ίδια παρασιτοκτόνα όπως για τις ασκαρίδες. Συνήθως η αποβολή των σκουληκιών γίνεται προοδευτικά μέσα στο έντερο.

Οι αμυγδαλές του σκύλου μου είναι ερεθισμένες; Τι του συμβαίνει;

αμυγδαλές του σκύλουΚυνάγχη

Είναι μια φλεγμονή του φάρυγγα ή των αμυγδαλών του σκύλου. Μπορεί να είναι απλή ή να συνοδεύεται από ένα σοβαρό λοιμώδες σύνδρομο (λοιμώδης ρινοαμυγδαλίτιδα).

Συμπτώματα: αν ανοίξουμε το στόμα, βλέπουμε τον ουρανίσκο τις αμυγδαλές και το πρώτο τμήμα του φάρυγγα εξαιρετικά ερεθισμένα και καλυμμένα με ένα πολτώδες επίχρισμα. Το ζώο μοιάζει να θέλει να καθαρίσει τη φωνή του. Η κυνάγχη συνοδεύεται συνήθως με λίγο πυρετό (39,5), εκτός αν οφείλεται σε κάποιον ιό, οπότε ο πυρετός μπορεί να ξεπεράσει τους 40 βαθμούς.

Θεραπεία: η κοινή κυνάγχη θεραπεύεται με υπόθετα βισμούθιου και γαργάρες. Μια σοβαρότερη κυνάγχη με υψηλό πυρετό καταπολεμείται με αντιβιοτικά και ιδιαίτερα θεραπεία της λοιμώδους αρρώστιας, που ίσως τη συνοδεύει.

Ευθανασία, μετά από μηνιγγίτιδα που πέρασε ο σκύλος μου.

μινιγγίτιδα σκύλουΜηνιγγίτιδες

Ο σκύλος παρουσιάζει μηνιγγοεγεφαλίτιδες, που επέρχονται μετά από τις μεγάλες νευρικές παθήσεις.

Συμπτώματα: σπασμοί, κραυγές, βουλιμία, εξαιρετική διέγερση που διακόπτεται από περιόδους κατάπτωσης, επιθετικότητα, κρίσεις τρόμου, με τέντωμα ολόκληρου του κορμού, που θυμίζουν κρίσεις επιληψίας. Αυτές οι κρίσεις αποκαλούνται επιληπτικόμορφες κρίσεις. Ο θάνατος του σκύλου είναι συχνά η κανονική κατάληξη της αρρώστιας.

Θεραπεία: Υπάρχουν πολλές, που συχνά όμως είναι αναποτελεσματικές, όταν πρόκειται για την αρρώστια του Καρέ ή για ρινοαμυγδαλίτιδα. Οι κρίσεις ηρεμούν με γκαρντενάλ ή βρωμιούχα σώματα και τοποθέτηση του ζώου σε δροσερό και σκοτεινό μέρος. Χορηγούνται επίσης αντιβιοτικά, βιταμίνες Β1, Β6, Β12. Και ΑCTH. Πρέπει να σκεφτούμε την ευθανασία αν η αρρώστια διαρκέσει πάνω από 4- 5 μέρες χωρίς να δούμε δείγματα πως συνέρχεται.

Λευχαιμία στο σκύλο

Λευχεμία σκύλουΛευχαιμία

Είναι ο αφύσικος πολλαπλασιασμός των λευκών αιμοσφαιρίων, κακοήθους προελεύσεως. Στο σκύλο διακρίνεται η λεμφοειδής λευχαιμία και η μυελοειδής λευχαιμία (ανάλογα με το όνομα των αιμοσφαιρίων που αυξάνονται).
Η αιτία της λευχαιμίας παραμένει άγνωστη.

Συμπτώματα: ο σκύλος είναι κουρασμένος, αδυνατίζει, μένει ξαπλωμένος. Παρουσιάζεται υπερτροφία των λεμφογαγγλίων (κυρίως στις υπογνάθιες, τις ιγνυακές και τις εγκεφαλικές περιοχές). Ο όγκος της σπλήνας αυξάνεται.
Η διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο με ανάλυση αίματος.

Ο ένας όρχις του σκύλου μου δεν έχει κατέβει, τι πάθηση έχει;

Κρυψορχιδία

Είναι η απουσία του ενός ή και των δυο όρχεων. Δεν έχουν κατέβει και μπορεί να βρίσκονται είτε στους βουβωνικούς αγωγούς είτε στο εσωτερικό της κοιλιάς του σκύλου.
κρυψορχιδισμός στο σκύλοΗ κρυψορχιδία κλείνει για τους σκύλους τις πόρτες των διαγωνισμών. Από ιατρική άποψη δεν είναι σοβαρή. Ωστόσο έχει διαπιστωθεί πως ο κρυμμένος όρχις μπορεί να γίνει ευκολότερα σημείο εκκίνησης κάποιου όγκου.

Στο νεαρό σκύλο μπορούμε να προκαλέσουμε την κάθοδο των όρχεων με ορμονικές ενέσεις (γοναδοτροπίνη, τεστοστερόνη).

Στον ενήλικο πρέπει να γίνει αφαίρεση του κρυμμένου όρχεως, είτε με εντομή, αν βρίσκεται στους βουβωνικούς αγωγούς, είτε με λαπαροτομία, αν βρίσκεται μέσα στην κοιλιά.

Σε περίπτωση καρκίνου των όρχεων, πρέπει να ευνουχίσουμε το ζώο όσο γρηγορότερα γίνεται.

Ο γέρικος σκύλος μου έχει αρθρίτιδα.Τι να κάνω να τον βοηθήσω να μην υποφέρει τόσο;

αρθρίτιδα σκύλουΟστεώδεις, ρευματισμοί, αρθρίτιδα, χρόνια αρθροπάθεια.

Πρόκειται για οξείες ή χρόνιες παθήσεις των οστών. Μπορεί να οφείλονται σε μολύνσεις, αλλά συνήθως πρόκειται για χρόνιες παθήσεις των ηλικιωμένων ζώων.

Συμπτώματα: Ο σκύλος κουτσαίνει, με διαφορετική ένταση κάθε φορά, και συχνά πονάει έντονα με την ψηλάφηση. Το περπάτημα του είναι επίπονο. Οι κινήσεις του είναι περιορισμένες και μοιάζει να θέλει να μείνει μόνιμα ξαπλωμένο.
Τα συμπτώματα αυτά εκδηλώνονται με το γέρασμα του σκύλου και την ανεπαρκή αποτοξίνωση του οργανισμού. Η αρθροπάθεια είναι κόλλημα των οστών μεταξύ τους, που απαγορεύει την κινητικότητα των αρθρώσεων.

Θεραπεία: η καλύτερη θεραπεία στην αρθρίτιδα των σκύλων είναι ακόμα η ασπιρίνη, σε δόση μισό ως τέσσερα χάπια την ημέρα. Η κορτιζόνη έχει θεαματικά αποτελέσματα, αλλά μπορεί να επιφέρει δευτερογενείς διαταραχές αρκετά σοβαρές και δεν πρέπει να τη χορηγούμε χωρίς να έχουμε κάνει βαθιά εξέταση του ζώου (κατάσταση του πεπτικού συστήματος). Η αποτοξίνωση του οργανισμού γίνεται με τη βοήθεια διαφόρων κοινών καθαρτικών.

Ο γερασμένος σκύλος μου έχει ρευματισμούς!

ρευματισμοί στο σκύλοΡευματισμοί μυών

Εκδηλώνονται όπως οι αρθρίτιδες με πόνους στο περπάτημα και δυσκινησία.
Στα συμπτώματα αυτά προστίθεται ελαφρύ πρήξιμο των μυών του σκύλου, καθώς και πόνος στη ψηλάφηση και στη μετακίνηση τους.
Ο σκύλος πονάει λιγότερο, αν βρίσκεται στη ζέστη.

Η θεραπεία συνίσταται στη χορήγηση κορτιζονούχων ή σαλικυλικών φαρμάκων.
Οι παθήσεις αυτές μπορούν να προέλθουν και από αποστήματα στα δόντια ή από αμυγδαλίτιδες.

Μπορεί η υπερβολική κούραση να φέρει καρδιακή ανεπάρκεια στο σκύλο;

καρδιακά προβλήματα στο σκύλοΟξείες καρδιακές ανεπάρκειες

Η αιτία είναι η υπερκόπωση ή η εξάντληση στους αγώνες (Λεβριέ), στο κυνήγι ή στην εκγύμναση, σε ένα ζώο που δεν είναι συνηθισμένο. Μπορούμε επίσης να συναντήσουμε καρδιακή ανεπάρκεια σε μια αρρώστια με πυρετό στο σκύλο.

Συμπτώματα: αν η ανεπάρκεια είναι μεγάλη, υπάρχει κατάπτωση του ζώου και επέρχεται θάνατος σε λίγα λεπτά. Αν η ανεπάρκεια είναι λιγότερο ισχυρή, διαπιστώνουμε δύσπνοια, γρήγορο και αδύνατο σφυγμό, δυνατά χτυπήματα της καρδιάς. Οι βλεννογόνοι μπορεί να μελανιάσουν.

Η θεραπεία συνίσταται στη χορήγηση καρδιοτονωτικών.

Η φυματίωση, είναι το ίδιο σοβαρή και στο σκύλο;

Φυματίωση

φυματίωση του σκύλουΕίναι εξίσου σοβαρή όπως και στον άνθρωπο αλλά στο σκύλο λιγότερο συνηθισμένη.
Αιτία είναι η μόλυνση με τους ανθρώπινους βακίλους του Κώχ.

Συμπτώματα. Δεν μπορούν να προσδιοριστούν με ακρίβεια. Μπορούμε να υποψιαστούμε την ύπαρξη φυματίωσης από το έντονο αδυνάτισμα που αντιστέκεται σε κάθε θεραπεία, από τις συχνές διάρροιες, από έντονους βήχες με αποχρέμψεις, ματωμένες ή όχι και μια τάση αιμορραγιών στη μύτη.
Μπορούμε επίσης να την υποψιαστούμε από δερματικά συμπτώματα: έλκη που αντιστέκονται σε κάθε θεραπεία, πολλά αποστήματα. Ένα άλλο σύμπτωμα μπορεί να είναι η υδρωπικία.
Στη φυματίωση στο σκύλο συχνά υπάρχει μια γαγγλιακή αντίδραση αρκετά ευδιάκριτη. Η θερμοκρασία είναι ελάχιστα υψηλότερη από το κανονικό (39-39,5 βαθμοί). Η μόνη διάγνωση μπορεί να γίνει με το φυματιακό τεστ, που γίνεται στο εσωτερικό μέρος του μηρού με ενδοδερμική έγχυση φυματίνης (λέμφου του Κώχ), ή με το τεστ BCG.

Η σκυλίτσα μου έχει ανεμογκάστρι!

ανεμογκάστρι στο σκύλοΩοθήκες

Η παρουσία όγκων ή κύστεων στις ωοθήκες ή απλά η κακή λειτουργία των ωοθηκών μπορεί να προκαλέσει διάφορες διαταραχές: νυμφομανία, διαταραχές του κύκλου, τριχόπτωση. Όλες αυτές οι παθήσεις πρέπει να αντιμετωπιστούν από τον κτηνίατρο και ακόμα και αν μπορείτε να δείτε τα συμπτώματα, θα σας είναι αδύνατο να αποκαλύψετε την αιτία τους.

Μια πολύ συχνή πάθηση, που συνδέεται με την κακή λειτουργία των ωοθηκών, είναι η ψευδοκύηση του σκύλου ή η νευρική έκκριση γάλατος, που συχνά ονομάζεται ανεμογκάστρι. Είναι μια κατάσταση του οργανισμού, όπου τα σημάδια που εμφανίζονται στις θηλυκές μετά τη σύλληψη εμφανίζονται τώρα σε θηλυκές που δεν ήρθαν σε συνουσία κατά την περίοδο του τοκετού.
Τα Τέκελ και τα Μπόξερ παθαίνουν πολύ συχνά την αρρώστια αυτή.

Τα συμπτώματα είναι φούσκωμα των μαστών, εκνευρισμός και ανησυχία του ζώου, αναστεναγμοί. Αν η ψευδοκύηση δεν αντιμετωπιστεί από την αρχή, η έκκριση γάλατος παίρνει σημαντικές διαστάσεις, ακριβώς όπως αν γινόταν κανονικός θηλασμός.
Για την θεραπεία πρέπει να χρησιμοποιηθούν ορμόνες: αρσενική ορμόνη (τεστοστερόνη) και θηλυκή (οιστρήνη). Μπορούμε να προβλέψουμε τις διαταραχές με τη χορήγηση ανασταλτικών της υπόφυσης. Πάνω στους ερεθισμένους μαστούς πρέπει να βάλουμε ειδική αλοιφή αντιγαλακτική ή απλή αλοιφή με κάμφορα.
Μια απλή λύση είναι να ετοιμάσουμε ένα έμπλαστρο με ξύδι και να καλύψουμε με ένα επίδεσμο, με ελαφριά πίεση (ελαστικό επίδεσμο που θα τυλίξουμε γύρω από τον κορμό).
Αυτή η πάθηση δεν πρέπει να παραμεληθεί, γιατί η επίσχεση γάλακτος μπορεί να προκαλέσει μαστίτιδες στη σκύλα ή κύστεις στο μαστό.

Η περιτονίτιδα στον σκύλο μπορεί να τον οδηγήσει στο θάνατο;

περιτονίτιδα στο σκύλοΕίναι φλεγμονή και μόλυνση του περιτόναιου, δηλαδή του περιβλήματος των κοιλιακών σπλάχνων. Μπορεί να έχει φυματιώδη αιτιολογία. Μερικές φορές μπορεί να αποτελέσει επιπλοκή μιας χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιά, αν δεν έχουν τηρηθεί αυστηρά οι κανόνες της ασηψίας και τέλος μπορεί να επέλθει από διάτρηση των εντέρων ή από σπάσιμο του τοιχώματος της μήτρας, σε περίπτωση δύσκολου τοκετού της σκύλας.

Συμπτώματα: υψηλός πυρετός, έμετοι, κοιλιά πρησμένη, πολύ σκληρή και επώδυνη και μετά συμπτώματα σηψαιμίας και θάνατος.

Θεραπεία: αντιβιοτικά και σουλφαμίδες σε μεγάλες δόσεις. Χορηγούνται είτε με ενδομυϊκές ενέσεις είτε κατευθείαν μέσα στην κοιλιά με ενδοπεριτονιακές ενέσεις.

Ένα κρυολόγημα μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονία το σκύλο;

πνευμονία σκύλουΠνευμονία

Προέρχεται συχνά από κρυολόγημα, αλλά μπορεί να συνοδεύει και τις μεγάλες λοιμώδεις αρρώστιες.

Συμπτώματα: ξαφνική εμφάνιση υψηλού πυρετού στο σκύλο, δύσκολη κοφτή και γρήγορη αναπνοή.
Κατά κανόνα δεν υπάρχει βήχας. Όταν υπάρχει είναι σπάνιος και οδυνηρός.
Οι θεραπείες είναι ίδιες με αυτές που συνιστούν οι γιατροί, στις άλλες παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος.

Είναι δύσκολη εγχείρηση του καταρράκτη στο σκύλο;

Εγχείρηση του καταρράκτη

καταράχτης στο σκύλο

Συνίσταται στο άνοιγμα του κερατοειδή στο επίπεδο τα σκλητοκεράτειας ζώνης.
Μετά με ειδικά εργαλεία, ο κρυσταλλοειδής αποχωρίζεται και αφαιρείται. Ο κερατοειδής ράβεται.
Μπορούμε επίσης να ράψουμε προσωρινά τα βλέφαρα για να αποφύγουμε τις μολύνσεις που πιθανά θα προκαλούσε το ζώο με το ξύσιμο.
Αυτή η εγχείρηση συνήθως στέφεται από επιτυχία.

Είναι απαραίτητη η εγχείρηση στην ομφαλοκήλη του σκύλου;

Κήλη

κήλη του σκύλουΗ πιο συνηθισμένη στο σκύλο είναι η ομφαλοκήλη, που συνίσταται από τη διείσδυση του περιτόναιου στο άνοιγμα που αφήνει ο ομφάλιος λώρος στην περιοχή του ομφαλού. Δεν πρέπει να βιαστούμε να επέμβουμε σε μια ομφαλοκήλη αν το ζώο είναι νεαρό, γιατί συνήθως υποχωρεί μόνη της. Αν η πάθηση επιμένει μετά την ηλικία των 6 μηνών, είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση στο σκύλο.

Η βουβωνοκήλη του σκύλου εκφράζεται με έξοδο των σπλάχνων μέσα από το βουβωνικό αγωγό, του οποίου το εξωτερικό δακτύλιο βρίσκεται στην περιοχή των βουβώνων. Είναι μια κήλη περισσότερο συνηθισμένη στις θηλυκές. Συνήθως η διάγνωση της κήλης, σε αντίθετη με ένα όγκο, γίνεται με την απώθηση των σπλάχνων στο εσωτερικό της κοιλιακής κοιλότητας, αλλά μερικές φορές το δακτύλιο είναι πολύ μικρό και τα σπλάχνα δεν μπορούν να επανέλθουν. Η θεραπεία της βουβωνικής κήλης γίνεται με χειρουργική επέμβαση.
Η κήλη του περινέου, όπως δείχνει το όνομα της, είναι μια έξοδος των εντέρων στην περιοχή του περινέου. Είναι πάθηση των ηλικιωμένων σκύλων, των χρόνιων δυσκοίλιων ή των ζώων με υπερτροφία του προστάτη. Και εδώ η θεραπεία γίνεται συνήθως με χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να εμφανιστεί κήλη σ’ όλο τον περίγυρο της κοιλιάς, όταν προέρχεται από μυϊκό τραυματισμό. Διάφορα όργανα μπορούν έτσι να παρουσιάσουν κήλη στο εξωτερικό τους: κύστη, μήτρα, έντερο.
Μια κήλη που δε φαίνεται είναι διαφραγματική κήλη. Πρόκειται για το πέρασμα του στομαχιού και ενός μέρους του εντέρου στη θωρακική κοιλότητα, με ρωγμή των ινών του διαφράγματος. Αυτή η κήλη προκαλεί πεπτικές και αναπνευστικές διαταραχές. Η διάγνωση γίνεται με ακτινογραφία. Η χειρουργική επέμβαση είναι εξαιρετικά λεπτή.

Είναι αλήθεια ότι δύσκολα ξεφορτώνεται ο σκύλος το έκζεμα;

Το έκζεμα

Είναι πάθηση συνηθισμένη στους σκύλους, υποτροπιάζουσα και επίμονη. 70-80% από τους σκύλους της πόλης έχουν προσβληθεί απ’ αυτήν. Οι αιτίες του εκζέματος δεν είναι γνωστές, ακόμα και αν μερικές φορές το αποδίδουμε σε προφανείς τροφικές αιτιολογίες (υπερβολικό κρέας ή υπερβολικά αμυλώδη). Στα περισσότερα εκζέματα η θεραπευτική δίαιτα του σκύλου δε λύνει το πρόβλημα, γιατί συμμετέχουν και άλλοι παράγοντες: ηπατικές διαταραχές, ορμονικές διαταραχές και πεπτικές διαταραχές. Το έκζεμα επίσης εμφανίζεται σε περίπτωση ανεπαρκούς σωματικής υγιεινής.

Συμπτώματα: το βασικότερο είναι ο έντονος κνησμός του σκύλου. Ανάλογα με τους ερεθισμούς που προκαλούν, διακρίνουμε διάφορα είδη εκζέματος.

εκζεμα στο σκύλοΗ νευροδερμίτιδα δεν εμφανίζει κανένα ερεθισμό. Πρόκειται για διάχυτο κνησμό που επιδεινώνεται από τη ζέστη. Αυτό που ονομάζουμε «κοκκίνισμα» είναι ένας ερεθισμός του δέρματος ιδίως στην περιοχή της ράχης και ανάμεσα στους μηρούς. Το τρίχωμα παίρνει στη βάση του ένα καστανοκόκκινο χρώμα και το δέρμα βάφεται κε το ίδιο χρώμα.
Το ξερό φολιδωτό έκζεμα δίνει φολίδες και τριχόπτωση σ’ όλο το σώμα.
Το ορώδες έκζεμα εμφανίζεται συνήθως ξαφνικά. Πρόκειται για μεγάλες υγρές πλάκες ερεθισμένες, που βρίσκονται  συνήθως στην περιοχή της ράχης ή στα πλάγια των νώτων.
Υπάρχει επίσης ένα διάχυτο έκζεμα με μορφή μικρών σπυριών σ’ όλη την επιφάνεια του σώματος.

Θεραπεία: ο αριθμός των φαρμάκων που προτείνονται για τη θεραπεία του εκζέματος αποδείχνει πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά αποτελεσματική θεραπευτική αγωγή. Πραγματικά αυτή η πάθηση είναι πολύ δύσκολο να καταπολεμηθεί. Ωστόσο είναι εύκολο να εξαφανίσουμε πρώτα τον κνησμό (με κορτικοειδή και αντισταμινικά, τοπικά ή γενικά), αλλά η βασική αιτία απαιτεί βαθιά γνώση του ζώου και τέλεια διάγνωση.
Πρέπει ανάλογα με την αιτία να θεραπεύσουμε το έντερο, τις ωοθήκες, τους όρχεις, το συκώτι, να τροποποιήσουμε τη δίαιτα του ζώου, να προσθέσουμε βιταμίνες. Στο έκζεμα ένα καθαρτικό κάνει πάντα καλό. Δεν πρέπει να αμελήσουμε τις τοπικές φροντίδες, δηλαδή της επίθεσης αντικνησμικών λοσιόν και στυπτικών λοσιόν με βάση την υδροκορτιζόνη, το φαινολικό οξύ κ.λ.π.

Ο σκύλος μου πίνει τα ούρα του, δείχνει κουρασμένος, κάνει εμετό και πίνει πολύ νερό ενώ κάνει ελάχιστα ούρα. Τι έχει πάθει;

Ουραιμία

Είναι η κατάληξη των νεφρικών παθήσεων.
σκύλος πίνει τα ούρα τουΤο νεφρό είναι καθαριστής του αίματος και καθώς αυτή η λειτουργία δεν πραγματοποιείται (ιδιαίτερα για την ουρία), αυτή συγκεντρώνεται και προκαλεί διαταραχές σε διάφορες περιοχές του οργανισμού με δηλητηρίαση των κυττάρων.

Συμπτώματα: ο σκύλος παρουσιάζει κούραση ως κατάπτωση. Διψάει ασταμάτητα και του συμβαίνει να πίνει ακόμα και τα ούρα του. Τα ούρα του είναι ελάχιστα ή και ανύπαρκτα, κίτρινα και παχιά. Ο σκύλος χάνει την ευλυγισία του, το τρίχωμα του στεγνώνει και θαμπώνει, κάνει συχνά εμετό.
 Η αναπνοή του αναδίνει μια δυσάρεστη χαρακτηριστική οσμή και οι βλεννογόνοι του στόματός και της γλώσσας καλύπτονται από έλκη. Το ζώο αδυνατίζει αισθητά, η θερμοκρασία του σώματος του πέφτει και επέρχεται ο θάνατος, που βρίσκει το ζώο σε κώμα.

Θεραπεία: πρέπει να δραστηριοποιήσουμε τη διούρηση και να αποτοξινώσουμε τον οργανισμό. Συχνά χρειάζεται να κάνουμε στο ζώο πλύση του νεφρού και πρέπει να θεραπεύσουμε τη νεφρίτιδα ή οποιαδήποτε πάθηση προκάλεσε την ουραιμία στο σκύλο μας.

Στο σκυλί μου είχε παραλύσει το πρόσωπο του. Τι μπορεί να του συμβαίνει;

Παραλυσία

παραλυσία στο σκύλοΗ παραλυσία είναι ελαττωματικότητα στην κίνηση.
Στην περίπτωση του κινητικού οργάνου εμφανίζεται σαν ελάχιστη μορφή με πάρεση, που εκδηλώνεται με αδυναμία των μυών. Μπορεί να συνοδεύεται και από μείωση της ευαισθησίας. Το ζώο για παράδειγμα μπορεί να τρεκλίζει στα σκέλη του, όταν πάσχει από πάρεση των σκελών. Η παραλυσία καθαυτή εκφράζεται με εξαφάνιση της κινητικότητας. Το μέρος που προσβλήθηκε αχρηστεύεται: στην περίπτωση της παραλυσίας του πίσω κορμού βλέπουμε το ζώο να σέρνεται στηριζόμενο στα μπροστινά του σκέλη, ενώ τα πίσω μένουν πλαδαρά και μερικές φορές δεν νιώθουν το τσίμπημα.

Στην περίπτωση παραλυσίας του προσώπου οι μύες των χειλιών και των παρειών είναι πλαδαροί, το σαγόνι μπορεί να κρέμεται κάνοντας αδύνατη τη λήψη τροφών. Μπορεί να πρόκειται για πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος, νωτιαίος μυελός) ή πάθηση των νεύρων. Η θεραπεία είναι μακρόχρονη και επίπονη και ίσως απογοητευτική, γιατί οι νευρικοί ιστοί δύσκολα αποκαθίστανται. Συχνά μάλιστα αποδείχνεται άχρηστο να καταπιαστούμε με την εφαρμογή μιας θεραπείας. Χρησιμοποιούμε βιταμίνες της ομάδας Β, παράγωγα της στρυχνίνης και της κορτιζόνης, καθώς και σουλφαμίδες ή αντιβιοτικά, όταν η αιτιολογία είναι κάποια μόλυνση.

Βοηθά η δίαιτα στην γαστρεντερίτιδα του σκύλου;

γαστρεντεριτιδα σκύλουΕίναι μια πάθηση συχνή στο σκύλο.
Οι αιτιολογίες της είναι ποικίλες: τροφική δηλητηρίαση, τύφος, λοιμώδης γαστρεντερίτιδα, αρρώστια του Καρέ.

Συμπτώματα: ο σκύλος πίνει πολύ νερό και έχει άφθονη διάρροια. Έμετοι υπάρχουν είτε όχι. Η αρρώστια εξελίσσεται σε εξάντληση, τέλεια απώλεια της όρεξης, δυσάρεστη οσμή της αναπνοής. Η διάρροια γίνεται δυσεντερία και μερικές φορές βάφεται με αίμα. Οι έμετοι αυξάνονται ο σκύλος αφυδατώνεται, το δέρμα του γίνεται λιγότερο ευλύγιστο, το τρίχωμα του θαμπώνει και σπάει.

Θεραπεία: υποχρεωτική δίαιτα. Απαραίτητη η συμβουλή του κτηνιάτρου. Αυτός θα δώσει αντιβιοτικά (τυφομυκίνη), είτε σε χάπια είτε σε ενέσεις, θεραπευτικά του στομαχιού και των εντέρων, γαλακτικούς βακίλους ή ζύμες. Αν εμφανιστεί αίμα πρέπει να χρησιμοποιηθούν αντιαιμορραγικά (βιταμίνη Κ, πηκτίνη).
Οι γαστρεντερίτιδες θεραπεύονται τελείως, αν αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Το πέρασμα σε χρόνια κατάσταση μπορεί να είναι σύμπτωμα της εξέλιξης μιας εντερικής μορφής της αρρώστιας του Καρέ, φυματίωσης ή ουραιμίας. Τότε η πρόγνωση είναι πολύ πιο επιφυλακτική.

Ο σκύλος μου εδώ και μέρες δεν κάνει κόπρανα. Τι μπορεί να συμβαίνει;

σκύλος δεν μπορεί να ενεργηθείΕντερική απόφραξη

Είναι πολύ σοβαρή πάθηση. Μπορεί να προέλθει από ξένο σώμα, από συστροφή του εντέρου ή από κοπροστασία.

Συμπτώματα: πολυήμερη έλλειψη κοπράνων, κοιλιά σκληρή και επώδυνη, εμφάνιση ακατάσχετων εμετών την 6η ή την 7η μέρα. Ο σκύλος δεν τρέφεται τρέφεται πια, αδυνατίζει και μπορεί να πεθάνει από τοξίνωση.
Η ιατρική θεραπεία πρέπει να αρχίσει πολύ νωρίς: χορήγηση παραφίνης, ενέσεις που ενεργοποιούν τις εντερικές περισταλτικές κινήσεις, αλλά συχνά χρειάζεται χειρουργική επέμβαση. Αυτή είναι πολύ λεπτή, ιδιαίτερα στα κουτάβια και στα ζώα που έχουν τοξινωθεί πολύ από την πάθηση τους. Η ακριβής διάγνωση της εντερικής απόφραξης γίνεται με ακτινογραφία.

Υπάρχει θεραπεία στον καρκίνο;

Ο καρκίνος είναι ο αναρχικός πολλαπλασιασμός ενός οποιουδήποτε σημείου του οργανισμού του σκύλου. Ο όγκος δεν είναι υποχρεωτικά καρκίνος. Ένας όγκος στο σκύλο μπορεί να είναι καλοήθης και μετά την αφαίρεση του δεν έχει καμιά συνέπεια.
Δε συμβαίνει το ίδιο όμως και με τον καρκίνο που συνήθως ανθίσταται σε οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση και έχει συνέχεια μεταστάσεις σε διάφορους ιστούς του οργανισμού. Η αιτία του καρκίνου είναι ακόμα άγνωστη. Ο καρκινος στο σκύλοκαρκίνος εμφανίζεται στο σκύλο με μια συχνότητα από 3 ως 5 %.

Συμπτώματα: δε μπορούμε στην αρχή να διακρίνουμε ένα κοινό όγκο από ένα κακοήθη όγκο. Πρόκειται για σαρκώδεις μάζες, εμφανείς όταν βρίσκονται στην επιφάνεια, ψηλαφητές όταν βρίσκονται στην κοιλιά του σκύλου αλλά αδιάκριτες, όταν βρίσκονται σε πιο εσωτερικά σημεία, όπως στον εγκέφαλο, στα νεφρά, στο συκώτι. Ο καλοήθης όγκος δεν έχει την τάση να επεκτείνεται. Μεγαλώνει αργά στο ίδιο σημείο όπου εμφανίστηκε. Αντίθετα ο καρκίνος κάνει μεταστάσεις, δηλαδή νησίδες καρκινογόνων κυττάρων προσκολλώνται σε διάφορα όργανα, μεταφερμένες από το αίμα ή τα λεμφαγγεία. Οι διαταραχές είναι ποικίλες ανάλογα με το σημείο εμφύτευσης του όγκου.
Έτσι ένας όγκος στον εγκέφαλο του σκύλου δίνει επιληπτικά φαινόμενα, κώμα, διαταραχές της κίνησης και της όρασης.
Ένας όγκος στα οστά προκαλεί πρήξιμο που δυσχεραίνει το περπάτημα.
Ένας όγκος στους πνεύμονες προκαλεί βήχα και αποχρέμψεις αίματος.

Θεραπεία: δυστυχώς δεν υπάρχει. Αν ο όγκος εντοπιστεί καλά και η επέμβαση είναι έγκαιρη, η χειρουργική μπορεί να εξυπηρετήσει. Δυστυχώς τις περισσότερες φορές ένας κακοήθης όγκος υποτροπιάζει και προκαλεί έντονους πόνους.

Λύσσα του σκύλου. Πως μπορώ να προστατέψω το σκύλο μου από αυτήν;

Ο παθογόνος παράγοντας της λύσσας είναι ένας υπεριός που μεταδίδεται από δάγκωμα ή γλείψιμο.
Λύσσα στο σκύλοΣυμπτώματα: μετά από μακροχρόνια επώαση(3- 8 βδομάδες), η λύσσα εμφανίζεται με δυο κυρίως μορφές: τη μανιώδη λύσσα ή την παραλυτική λύσσα του σκύλου.

1) Στη μανιώδη λύσσα παρατηρείται κυρίως επιθετικότητα, τάσης φυγής, αλλαγές στη φωνή (η «λυσσιασμένη φωνή»). Το ζώο έχει άφθονους αφρούς, αρνιέται το νερό (όμως αυτό το σύμπτωμα δεν είναι σταθερό και η αξία του σαν διαγνωστικού είναι αβέβαιη, αφού υπάρχουν λυσσασμένοι σκύλοι που παρουσιάζουν, αντίθετα έντονη υδροφιλία). Η τελική φάση εμφανίζεται με γενική παραλυσία, που αρχίζει από το πίσω μέρος του κορμού και φτάνει προοδευτικά ως τους αναπνευστικούς μύες, των οποίων η ολική παραλυσία επιφέρει το θάνατο.

2) Στην παραλυτική λύσσα, που αποκαλείται επίσης και άφωνη λύσσα, έχουμε παραλυτικές διαταραχές που αρχίζουν σε διάφορες περιοχές( παραπληγία, ημιπληγία) που δίνουν, όταν παραλύσουν οι μασητικοί μύες, την ιδιαίτερη όψη που της έδωσε το όνομα «άφωνη», γιατί το ζώο έχει το κάτω σαγόνι κρεμασμένο και δεν μπορεί ούτε να γαβγίσει, ούτε να μασήσει ούτε να φάει. Στην παραλυτική λύσσα δεν υπάρχει επιθετικότητα, όπως στη μανιώδη λύσσα, είναι όμως και αυτή θανατηφόρα.

Θεραπεία: δεν υπάρχει.

Μέτρα υγιεινής. Σήμερα υπάρχουν δυο μέσα για να πολεμήσουμε τη λύσσα: η πρόβλεψη και η θανάτωση των προσβλημένων ζώων.
Η πρόληψη είναι ο αντιλυσσικός εμβολιασμός, υποχρεωτικός σε κάθε ζώο που μπαίνει σε μια χώρα, έστω και για ολιγοήμερη διαμονή. Το εμβόλιο ισχύει για  ένα χρόνο. Αν εμβολιάζεται για πρώτη φορά το ζώο σας, είναι απαραίτητοι δυο εμβολιασμοί κάθε δεκαπέντε μέρες. Ο εμβολιασμός δίνει τα αποτελέσματα του μετά από ένα μήνα. Χρησιμοποιούνται είτε τα γνωστά εμβόλια του Παστέρ είτε τα εμβόλια τύπου Φλυρύ (ΗΠΑ). Η επιθυμία περιορισμού της λύσσας σε κάθε χώρα οδήγησε σε λήψη μόνιμων μέτρων υγιεινής (υποχρεωτικό περιλαίμιο, υποχρεωτικός εμβολιασμός και μεταλλική πλάκα που τον αναφέρει πάνω στο περιλαίμιο).

Τι πληγές μπορούν να προκληθούν στα βλέφαρα του σκύλου μου; Ποια είναι η θεραπεία;

προβλήματα στα μάτια του σκύλουΌπως και κάθε άλλο τμήμα του οργανισμού, έτσι και τα βλέφαρα του σκύλου μπορούν να αποτελέσουν έδρα πληγών, θλάσεων, που προκαλούν πρήξιμο και ροή δακρύων μικρής ή μεγαλύτερης έκτασης. Πρόκειται για παθήσεις μέσης σοβαρότητας. Οι αλοιφές και τα κολλύρια για σκύλους με βάση τον άργυρο, τα αντιβιοτικά ή την κορτιζόνη εξαφανίσουν γρήγορα τα συμπτώματα.
Το εντρόπιον είναι μια αναστροφή των βλεφάρων.
Συναντιέται συχνά στο Σαιν Μπερνάρ και στο Τερ Νέβ. Είναι αρρώστια συνήθως κληρονομική. Η μοναδική θεραπεία είναι η χειρουργική επέμβαση. Τα ματοτσίνορα ερεθίζουν τον επιπεφυκότα και προκαλούν την εμφάνιση επιπεφυκίτιδας ή κερατίτιδας με έλκωση του κερατοειδή. Το εντρόπιον μπορεί να προέλθει από επιπεφυκίτιδα ή από ένα ξένο σώμα που έμεινε ανάμεσα στο βλέφαρο και στο μάτι. Τις περισσότερες φορές είναι κληρονομικό. Θεραπεύεται με χειρουργική επέμβαση.

Τι μπορώ να κάνω να καθυστερήσω τα γηρατειά στο σκύλο μου;

Το γέρασμα ενός σκύλου συχνά συνοδεύεται από εκδηλώσεις επώδυνες: χρόνιοι ρευματισμοί, αρθροπάθεια, κώφωση, καταρράκτης, τριχόπτωση, μόνιμο έκζεμα. Το εσωτερικό του στόματος γεμίζει τρυγία, τα δόντια απογυμνώνονται και πέφτουν.

γερασμένος σκυλίΥπάρχει θεραπεία;
1) Υπάρχουν θεραπευτικές μέθοδοι που βασίζονται στα νεανικά ή εμβρυικά εκχυλίσματα. Πρόκειται για εκχυλίσματα οργάνων εμβρύου ή πλακούντα, που έχουν την ικανότητα να διεγείρουν τα γερασμένα κύτταρα του σκύλου. Αυτή η θεραπεία εφαρμόζεται με ενέσεις σε διάφορα χρονικά διαστήματα. Τα αποτελέσματα είναι δύσκολο να καταμετρηθούν και η θεραπεία στην πράξη πρέπει να ανανεώνεται κάθε χρόνο. Επιπλέον πρέπει να προσέχουμε μήπως εμφανιστεί στο ζώο κάποιος όγκος, που θα μπορούσε να διεγερθεί εξαιτίας της χορήγησης νέων κυττάρων.
2) Μια άλλη μεγάλη ομάδα προϊόντων αποτελείται από παράγωγα της προκαίνης, στα οποία προσθέτουμε βιταμίνες Β και άλατα μαγνησίου. Στην περίπτωση αυτή γίνονται ενέσεις κάθε βδομάδα ή δίνονται χάπια για πολλές εβδομάδες συνέχεια.
3) Πιο πρόσφατα καταγράφτηκαν θαυμάσια αποτελέσματα με τα παράγωγα μιας ιδιαίτερης σουλφαμίδας, της σουλφαδιαζίνης. Η καθημερινή χορήγηση μισού ως δυο χαπιών για δυο μήνες συχνά μετασχηματίζει ένα ασθενικό σκύλο σε πολύ πιο ζωηρό σύντροφο: λαμπερό τρίχωμα, σίγουρο περπάτημα, ακοή βελτιωμένη και μερικές φορές ανάκτηση της σεξουαλικής δραστηριότητας.

Όταν ο σκύλος γερνάει, μπορεί να υποστεί ηπατικές καρδιακές ανεπάρκειες ή παθήσεις των νεφρών. Γι’ αυτό σ’ ένα ηλικιωμένο ζώο πρέπει να δίνουμε συχνότερα καθαρτικά και διουρητικά, να κάνουμε τακτικές εξετάσεις και να δίνουμε κατάλληλη δίαιτα.  

Τι είναι ραχιτισμός του σκύλου; Ποια η θεραπεία;

Αυτή η αρρώστια των οστών προσβάλλει τα νεαρά σκυλιά και οφείλεται σε ανεπάρκεια της επιμετάλλωσης των οστών, που κάνει το ασβέστιο να μην προσκολλάται στα ερείσματα των οστών. Οι αιτίες είναι ποικίλες: μολυσματική κατάσταση (αρρώστια του Καρέ), παρασιτικές παθήσεις (ασκαρίδες) και κυρίως κακή διατροφή του σκύλου, στερημένη από βιταμίνες της ομάδας D. Έτσι βλέπουμε το ραχιτισμό να εμφανίζεται σε ζώα που αποκόπηκαν πρόωρα και τρέφονται με ακατάλληλο τεχνητό γάλα.

ραχιτισμός στο σκύλοΣυμπτώματα: ο ραχιτισμός εμφανίζεται γενικά με παραμορφώσεις των οστών. Πρόκειται για παραμορφώσεις των επιμηκών οστών, που κυρτώνουν ή για παραμορφώσεις στα πλευρά που σχηματίζουν χαρακτηριστικούς κόμβους. Οι παραμορφώσεις εμφανίζονται επίσης και στις αρθρώσεις των σκελών και είναι ιδιαίτερα εμφανείς στο μπροστινό σκέλος, όπου η άρθρωση του καρπού πρήζεται, προεξέχει και είναι γεμάτη κόμπους. Το υπόλοιπο πόδι χαλαρώνει. Το ζώο μοιάζει να έχει πλατυποδία αντί να στηρίζεται στα δάχτυλα του. Παρατηρείται επίσης μια απώλεια του μυϊκού τόνου, που φαίνεται στην κοιλιά με ένα ξεχωριστό φούσκωμα. Όλες αυτές οι παραμορφώσεις μπορούν να θεραπευτούν, αν η θεραπεία γίνει σύντομα. Αντίθετα αν καθυστερήσει η θεραπεία, το ζώο μπορεί να έχει διαταραχές που θα το ακολουθήσουν σε όλη του τη ζωή: παραμορφώσεις των οστών, σταμάτημα της ανάπτυξης, κ. λ. π.

Θεραπεία: χορηγούμε βιταμίνη D, είτε αυτούσια είτε με μορφή μουρουνέλαιου. Μετά πρέπει να συμπληρώσουμε τη δόση αλάτων ασβεστίου. Αν έχει προχωρήσει πολύ ο ραχιτισμός, η χορήγηση των προϊόντων αυτών μπορεί να γίνει παρεντερικά, υποδόρια ή ενδοφλέβια. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σύγχρονα φάρμακα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί ορθοπεδική θεραπεία: επίδεσμοι στα κυρτωμένα οστά, συγκράτηση των ιδιαίτερα αδύναμων σκελών. Όπως και στον άνθρωπο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την επίδραση των υπεριωδών ακτινών, που μετασχηματίζει την προβιταμίνη D. Η πρόληψη του ραχιτισμού γίνεται με ισορροπημένη διατροφή. Σ’ αυτήν πρέπει να υπολογίσουμε με ακρίβεια μια συγκεκριμένη ποσότητα φωσφόρου και ασβεστίου.
Πρέπει να προσέξουμε το κουτάβι που αποκόπηκε να έχει στη διατροφή του τις απαραίτητες βιταμίνες D (κρόκο αυγού, μουρουνέλαιο). Στον ενήλικο μπορούμε να δούμε να παρουσιάζεται ένα ξεχωριστός ραχιτισμός, που ονομάζεται οστεομαλάκυνση, όπου τα κόκκαλα γίνονται μαλακά. Πρέπει να δώσουμε στο ζώο φωσφορικό ασβέστιο και βιταμίνη D.

Παχυσαρκία στο σκύλο. Υπάρχει θεραπεία;

παχυσαρκία στο σκύλοΠαχυσαρκία στο σκύλο ονομάζουμε την αφύσικη ποσότητα λίπους στους ιστούς. Το λίπος επικάθεται στον συνδετικό υποδόριο ιστό, στο εσωτερικό των μυών και γύρω από τα όργανα της κοιλιάς. Αυτό το λίπος μπορεί να έχει σαν αιτία την υπερβολική τροφή ή τη μη ισορροπημένη διατροφή, φτωχή σε πρωτεΐνες και πλούσια σε λίπη και υδατάνθρακες.
Αλλά αυτή δεν είναι η μοναδική αιτία της παχυσαρκίας.
Πολλές ορμονικές επιδράσεις συντελούν στην εμφάνιση της και πρώτα απ’ όλα οι γενετήσιες ορμόνες. Είναι παρατηρημένο πως η παχυσαρκία είναι πιο συνηθισμένη στα θηλυκά, παρά στα αρσενικά. Ο ευνουχισμένος συνοδεύεται από άμεση λήψη βάρους που μερικές φορές είναι σημαντική. Επιδρούν και άλλοι αδένες όπως ο θυρεοειδής ή η υπόφυση.

Θεραπεία: καθώς δεν είναι εύκολο να προσδιορίσουμε με ακρίβεια την πηγή της παχυσαρκίας, η θεραπεία είναι ασαφής.
Βέβαια ο γέρικος σκύλος που τρώει άφθονα αμυλώδη και ζαχαρώδη το φάρμακο βρίσκεται εύκολα: δίαιτα του σκύλου με κρέας και πράσινα λαχανικά, καθώς και προοδευτικές ασκήσεις.
Όταν όμως πρόκειται για ορμονική πάθηση, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι η προσπάθεια να αντισταθμίσουμε την ανεπάρκεια χορηγώντας διάφορα αδενικά εκχυλίσματα.

Ποιες οι λειτουργίες του συκωτιού; Συμπτώματα και θεραπεία.

Το συκώτι εκπληρώνει πολλές λειτουργίες: με τη χολή που εκκρίνει στο έντερο, παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην πέψη και έχει μια πολύ σημαντική αντιτοξική λειτουργία. Η κακή του λειτουργία μπορεί να προκαλέσει περιορισμό των απόβλητων από άλλες οδούς (δέρμα, πεπτικοί βλεννογόνοι).
Οι παθήσεις του συκωτιού στο σκύλο έχουν πάντα σημαντική επίδραση σ’ όλο τον υπόλοιπο οργανισμό. Οι ηπατικές διαταραχές μπορεί να οφείλονται σε συμφόρηση συκώτι του σκύλου και προβλήματαεξαιτίας υπερβολικής τροφής, και αυτή είναι η ηπατική συμφόρηση. Μπορεί όμως να εμφανιστεί και κάποια ηπατίτιδα, που είναι μια βαθιά φλεγμονή του ηπατικού ιστού.
Υπάρχουν ηπατίτιδες μολυσματικές ή τοξικής αιτιολογίας (DDT,Φώσφορος). Μπορεί επίσης να υπάρχει λανθάνουσα ηπατίτιδα, οφειλόμενη σε παρατεταμένη ελαττωματική διατροφή.
Η κίρρωση του συκωτιού είναι μια σκλήρωση του ηπατικού ιστού. Το συκώτι γίνεται σκληρό, δεν εκπληρώνει πια τις λειτουργίες του και μερικές φορές παθαίνει αισθητή υπερτροφία. Το συκώτι μπορεί επίσης να είναι έδρα όγκων.

Συμπτώματα των ηπατικών ασθενειών. Το βασικό σύμπτωμα είναι ο ίκτερος, δηλαδή η χρυσή. Εντυπωσιάζει το κίτρινο χρώμα όλων των βλεννογόνων και μερικές φορές του δέρματος. Αυτός ο ίκτερος διαπιστώνεται σαφέστατα στο σκληροειδή χιτώνα του ματιού. Αν πρόκειται για ίκτερο από επίσχεση, δεν υπάρχει χολή στα έντερα και τα περιττώματα έχουν χρώμα μαστίχας. Αν έχουμε υπερλειτουργία του ήπατος, τα εκκρίματα έχουν στίγματα χολής και χρώμα σκούρο. Όσο για τα ούρα, αυτά έχουν ένα σκουροκίτρινο χρώμα προς το πράσινο ή το καφέ. Σε περίπτωση ηπατικής συμφόρησης ο σκύλος εξεμεί χολή. Είναι ένα συνηθισμένο σύμπτωμα μετά από ένα πλούσιο γεύμα, μια πολύ ζεστή μέρα ή μια έντονη θλίψη. Στην περίπτωση της κίρρωσης έχουμε μια σημαντική εξίδρωση ορού στην κοιλιακή κοιλότητα. Αυτή η εξίδρωση μπορεί να εμφανιστεί και στην περίπτωση καρκίνου στο συκώτι.

Θεραπεία των ηπατικών ασθενειών. Χρησιμοποιούνται προϊόντα που ευνοούν τον περιορισμό της χολής ή την έκκριση της. Συχνά πρόκειται για παράγωγα φυτών. Το αίμα απαλλάσσεται από τις τοξίνες με την παροχή μεγάλων ποσοτήτων ορού με γλυκόζη, που ευνοεί τη διούρηση. Η καθαυτή θεραπεία του συκωτιού γίνεται με θειικά αμινοξέα, ηπατικά εκχυλίσματα, βιταμίνες Β και C. Στις περιπτώσεις ηπατίτιδας θα ακολουθήσουμε την ειδική θεραπεία. Σε περίπτωση εξίδρωσης ορού, μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί παρακέντηση, για να αδειάσει η κοιλότητα της κοιλιάς από το υγρό της.

Ποια είναι τα συμπτώματα του συμπλέγματος «αρρώστια των σκύλων».

μορβα κουτάβιΣύμπλεγμα αρρώστια των σκύλων.

Είναι μια ονομασία που πολλοί μπορεί να χαρακτηρίσουν αυθαίρετη αλλά που συνδυάζει μια σειρά από συμπτώματα ασθενειών που συχνά συνυπάρχουν. Πρόκειται για την αρρώστια του Καρέ, για τη λοιμώδη ηπατίτιδα, για την αρρώστια των κυνοτροφείων και τη λοιμώδη ρινοαμυγδαλίτιδα.
Η αρρώστια του Καρέ ή αρρώστια της νεαρής ηλικίας (μόρβα ή τύφος του σκύλου).
Μελετήθηκε από τον Ανρί Καρέ. Οφείλεται σ’ έναν ιό και προσβάλλει συνήθως τα νεαρά σκυλιά έως δυο ετών.
Συμπτώματα: στην αρχή της αρρώστιας το σκυλί είναι καταβεβλημένο. Έχει υψηλή θερμοκρασία, αρνείται την τροφή του, το τρίχωμα του θαμπώνει, τα μάτια του κοκκινίζουν και καμιά φορά έχει πύον. Μετά έρχεται η φάση  των εντοπισμών:
Πεπτικός εντοπισμός: Με μορφή δύσοσμης διάρροιας ή δυσεντερίας που εξαντλεί το ζώο.
Πνευμονικός εντοπισμός: Αρχίζει με τραχειίτιδα, με ηχηρό βήχα και μετά πολύ γρήγορα εμφανίζονται συμπτώματα βρογχίτιδας ή βρογχοπνευμονίας. Ο βήχας είναι ασταμάτητος και υγρός. Έχει κιτρινωπά φλέματα που είτε επιφέρουν προσπάθειες αποβολής με κινήσεις που θυμίζουν εμετό είτε συγκεντρώνονται στα ρουθούνια με τη μορφή πυώδους ορού και σχηματίζουν ξερές κρούστες. Η αναπνοή γίνεται ταχύτερη και στην ακρόαση ακούγονται τριγμώδεις ή υποτριγμώδεις ρόγχοι.
Δερματικός εντοπισμός: Στην κοιλιά και στο εσωτερικό των μηρών εμφανίζονται πολλά σπυριά που μοιάζουν με δοθιήνες (καλόγερους) με άσπρο κέντρο.
Νευρικός εντοπισμός: Είναι ο πιο θεαματικός και ο σοβαρός αφού έχει μηνιγγοεγκεφαλικές συνέπειες. Το ζώο στενάζει, ουρλιάζει, πέφτει καταγής, ταράζεται από σπασμούς. Μπορούν επίσης να εμφανιστούν χτυπήματα των σαγονιών και άφθονο σάλιο. Στο πίσω του κορμού εμφανίζονται συμπτώματα παραλυσίας, το ζώο σηκώνεται σαν να ήταν μεθυσμένο.
Αυτά τα διάφορα συμπτώματα δεν αποκλείουν το ένα το άλλο και μπορούν πολύ καλά να συνυπάρξουν στη διάρκεια ασθενειών που δίνουν μια δραματική εικόνα.

Πρόγνωση: Είναι μια σοβαρή αρρώστια. Μπορεί να εξελιχτεί σε πλήρη παράλυση ή σε θάνατο παρά τις θεραπείες που εφαρμόστηκαν.

Θεραπεία: Πριν απ’ όλα με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων επιβάλλεται η χορήγηση του ειδικού ορού. Ο ορός αυτός λέγεται ομόλογος, αν κατασκευαστεί με βάση το αίμα σκύλου, ή ετερόλογος αν κατασκευαστεί με βάση το αίμα αλόγου. Συνήθως δίνουν δυο κυβικά εκατοστά ανά κιλό. Μαζί με τον ορό χορηγούνται πολλά αντιβιοτικά, είτε από το στόμα είτε παρεντερικά. Οι συμπτωματικές ανωμαλίες θεραπεύονται με γκαρντενάλ στις φάσεις της έξαρσης και με mysoline ή hydantroine στη διάρκεια των κρίσεων επιληψίας.
Σε περιπτώσεις παραλυσίας χορηγούνται παράγωγα στρυχνίνης και εκχυλίσματα νευρικών κυττάρων. Και στις δυο περιπτώσεις προστίθενται βιταμίνες της ομάδας Β.
Η αρρώστια αφήνει συχνά στίγματα: νευρωτισμό, παράλυση του πίσω μέρους του κορμού, τύφλωση, ευαισθησία στο ήπαρ.

Ποια είναι τα συμπτώματα και η θεραπεία της ψώρας στο σκύλο;

ψώρα του σκύλουΤη ψώρα στο σκύλο την λέμε επίσης ακαρίωση γιατί ο παθολογικός παράγοντας προέρχεται από την οικογένεια των ακάρεων. Είναι σαρκοκόπτης, στην περίπτωση της σαρκοκοπτικής ψώρα ή θυλακόβιο ακάρι, στην περίπτωση της θυλακώδους ψώρας.

Η σαρκοκοπτική ψώρα του σκύλου μπορεί να μεταδοθεί στον άνθρωπο.

Ο παθολογικός παράγοντας είναι το Sarkcoptes scabiei και το αρσενικό και το θηλυκό ζουν πάνω στο δέρμα. Μετά το ζευγάρωμα το θηλυκό πηγαίνει να επωάσει σε στοές που δημιουργεί μέσα στην επιδερμίδα. Τα μέρη που προτιμά είναι τα σημεία του σώματος με μαλακό δέρμα.
Συμπτώματα: αρχίζει στη βάση των αυτιών και στο κεφάλι, αλλά επεκτείνεται σ’ όλο τον κορμό. Το βασικό σύμπτωμα είναι ο κνησμός που χαρακτηρίζεται μανιώδης. Στην αρχή δεν διακρίνονται παρά μικρά σπυράκια που μετατρέπονται σε φλύκταινες με γκρίζα κρούστα. Οι φλύκταινες πολλαπλασιάζονται και σε 10-15 μέρες το δέρμα χοντραίνει αισθητά. Οι ερεθισμοί και το ξύσιμο δημιουργούν παρεπόμενες μολύνσεις, που κάνουν όλη την επιφάνεια να τρέχει ορό και πύον. Αν η ψώρα δε θεραπευτεί σωστά μπορεί να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές και να καταλήξει σε θάνατο από καχεξία.
Θεραπεία: η παλιότερη θεραπευτική μέθοδος βασιζόταν στο θείο με μορφή λαδιού ή αλοιφής. Οι πιο σύγχρονες μέθοδοι βασίζονται στα παράγωγα του lindane ή benzoate του benzyle. Τα επιθέματα δεν εφαρμόζονται συνήθως σ’ όλη την επιφάνεια του σώματος, για να αποφευχθούν οι τοξινώσεις που θα μπορούσαν να προκληθούν απ’ αυτά τα χημικά σώματα. Η θεραπεία εφαρμόζεται 3 φορές επί 3 συνεχείς μέρες και μετά επαναλαμβάνεται 2-3 φορές.

Θυλακώδης ψώρα

Το παράσιτο ονομάζεται demodex folicorum και ζει μόνιμα στους θύλακες των τριχών. Αγνοούμε πως μεταδίδεται, αντίθετα με το σαρκοκόπτη. Μπορούμε να συναντήσουμε demodex στα λεμφογάγγλια και σε πολλούς ιστούς.
Συμπτώματα: αρχικά εμφανίζεται τριχόπτωση στο κεφάλι του σκύλου, γύρω από τα μάτια και έπειτα στις μασχάλες και στα σκέλη. Από εκεί η ψώρα μπορεί να αναπτυχθεί σ’ όλα τα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα στο λαιμό και στο στέρνο. Στην αρχή ο κνησμός είναι ασθενής, σχεδόν ανύπαρκτος. Αυτή η ψώρα συμπληρώνεται από κοκκίνισμα και φλύκταινες σε μια επόμενη μόλυνση. Τότε ονομάζεται στάφυλο-θυλακώδης είναι πολύ σοβαρότερη και μάλιστα συχνά επικίνδυνη, γιατί εξαπλώνεται παντού και προσβάλλει ολόκληρο στον οργανισμό. Μπορούμε να την αναγνωρίσουμε από πρήξιμο των γαγγλίων σε διάφορα σημεία του σώματος. Ο σκύλος αδυνατίζει εξασθενεί και μπορεί να πεθάνει.
Η θεραπεία είναι ίδια με της σαρκοκοπτικής ψώρας. Δυστυχώς τα αποτελέσματα εδώ είναι πολύ πιο ασταθή γιατί είναι δύσκολο να προσβάλλουμε σε βάθος το παράσιτο. Πρέπει να εφαρμόσουμε μακρόχρονη θεραπεία και να αλλάζουμε φάρμακα αν δεν έχουμε αποτελέσματα μ’ αυτά που χρησιμοποιήσαμε στην αρχή. Στη σταφυλοκοκκική μορφή πρέπει να προσθέσουμε στη θεραπεία αντιβιοτικά ή χρωστικά. Αν εμφανιστούν γενικές διαταραχές ο οργανισμός πρέπει να υποστηριχτεί με βιταμινούχο θεραπεία διουρητικά και γενικά τονωτικά. Η πρόγνωση είναι πάντα επιφυλακτική.

Ο τριχοφάγος

Ο τριχοφάγος που ονομάζεται και μυκητίαση του σκύλου έχει σαν παθολογικό παράγοντα μικροσκοπικά μυκητώδη ναρκώματα, που προκαλούν ερεθισμούς του δέρματος και του τριχώματος. Πρόκειται για ναρκώματα του είδους Trichophyton και του είδους microsporon. Είναι μια αρρώστια που μεταδίδεται και στον άνθρωπο και είναι ιδιαίτερα μεταδοτική από σκύλο σε σκύλο, είτε άμεση επαφή είτε με έμμεση επαφή, από τα είδη τουαλέτας ή τα σκεπάσματα που δεν έχουν απολυμανθεί.
Συμπτώματα: ο τριχοφάγος αναπτύσσεται με κυκλική μορφή γύρω από ένα κέντρο. Σχηματίζονται έτσι πλάκες στρογγυλές ή ωοειδείς, διαμέτρου 3- 5 εκατ. Που μπορεί να επεκταθούν ακόμα περισσότερο, δημιουργώντας κηλίδες με ακατάστατο περίγραμμα κψώρα στο σκύλοαι πολύ πιο εξαπλωμένες.
Η διάγνωση μπορεί να γίνει είτε κλινικά είτε με τη βοήθεια μικροσκοπίου , είτε τέλος χάρη στο φως του Γούντ, που δίνει στον τριχοφάγο μια πρασινοκίτρινη λάμψη. Για να προσδιοριστεί το παράσιτο πρέπει να καλλιεργηθεί.
Θεραπεία: συνίσταται στην καθημερινή τοποθέτηση, μετά από καλή απολύμανση της πληγής, ιωδιούχων διαλυμάτων (ιωδιούχο οινόπνευμα, βάμμα ιωδίου) και αντιβιοτικών (μυκοστατίνης και griseofulvine). Τα αντιβιοτικά χορηγούνται είτε με μορφή αλοιφής ή υγρού, σαν επιθέματα, είτε από το στόμα. Η θεραπεία διαρκεί περίπου τρείς εβδομάδες. Μετά τη θεραπεία μπορεί να παραμείνουν άτριχες πλάκες, ή πλάκες όπου το τρίχωμα ξαναφυτρώνει με διαφορετικό χρώμα.